دسته بندی وبلاگ ها

در سال ۲۰۲۵ معماری‌های Microservices و Serverless به ستون اصلی توسعه سیستم‌ها تبدیل شده‌اند، زیرا: مقیاس‌پذیری بالایی دارند امنیت و پایداری بالاتری ارائه می‌دهند سرعت توسعه را افزایش می‌دهند هزینه‌ها را کاهش می‌دهند مناسب پروژه‌های کوچک، متوسط و بزرگ هستند اما انتخاب بین این دو معماری باید بر اساس نیاز واقعی پروژه باشد. در بسیاری از سیستم‌ها ترکیب این دو بهترین نتیجه را می‌دهد.

ایتژاک بنتاف، مهندس بیومدیکال و پژوهشگر آگاهی، معتقد بود کانشسنس جهانی است و مغز انسان نقش آنتن دریافت آن را دارد. ایده‌ها و اختراعات او، از ارتعاشات بدن تا ابزارهای پزشکی، مسیر علمی و فلسفی نوآورانه‌ای را شکل دادند.

صفر فاکتوریل برابر یک است زیرا فاکتوریل یک عمل ریکرسیو است و با حرکت عقب‌گرد از n! به 0! الگو حفظ می‌شود. این تعریف صرفاً قراردادی نیست، بلکه نتیجه منطقی ساختار ریکرسیو فاکتوریل است.

بر پایهٔ نظریهٔ ناتمامی گودل، برخی حقیقت‌ها با هیچ سیستم محاسباتی یا الگوریتمی قابل پردازش نیستند. پنروز با تکیه بر همین ایده استدلال می‌کند که ذهن انسان فراتر از الگوریتم عمل می‌کند و بنابراین احتمالاً جهان نمی‌تواند یک شبیه‌سازی کامپیوتری صرف باشد.

بیشتر فرمول‌های مساحت از ایدهٔ «طول ضربدر عرض» می‌آیند، چون بسیاری از اشکال—از متوازی‌الاضلاع تا مثلث—با برش و جابه‌جایی می‌توانند به مستطیل تبدیل شوند. حتی دایره نیز در روش‌های باستانی با تقسیم به برش‌های کوچک یا مستطیل‌های ریز به همین منطق نزدیک می‌شود، روشی که بعدها پایهٔ انتگرال‌گیری را شکل داد.

ایدهٔ استفاده از کش DNS برای ذخیره‌سازی داده نشان می‌دهد که حتی سرویس‌های زیرساخت اینترنت هم می‌توانند کاربری‌های خلاقانه داشته باشند، هرچند کل ظرفیت جهانی آن تنها ۲۰۰ تا ۳۰۰ مگابایت است. پروژه‌ای در گیتهاب نیز چنین سیستمی را با زبان Go پیاده‌سازی کرده و این موضوع یادآور نبوغ‌هایی است که در حوزه‌های مختلف—from تکنولوژی تا کمدی—بروز می‌کنند.

پیتر هیگز در سال ۱۹۶۴ پیشنهاد داد که ذرات بنیادی هنگام عبور از یک میدان نامرئی—میدان هیگز—با آن تعامل می‌کنند و همین برهم‌کنش باعث ایجاد جرم می‌شود. پس از پنجاه سال، در سال ۲۰۱۲ شتاب‌دهنده سرن با ایجاد برخوردهای پرانرژی توانست ذره‌ای جداشده از این میدان را شناسایی کند؛ همان «هیگز بوزون» یا «ذره خدا».

ما هنوز نمی‌دانیم هوش مصنوعی دقیقاً چگونه کار می‌کند، چون رفتار آن بر پایه میلیاردها پارامتر، یادگیری غیرخطی و قابلیت‌های پیش‌بینی‌نشده شکل می‌گیرد. به‌دلیل بلک‌باکس بودن مدل‌ها—مشابه مغز انسان—ردیابی و توضیح مسیر تصمیم‌گیری آن‌ها تقریباً غیرممکن است.

صفر در ابتدا مفهومی برای بیان «هیچ» بود، اما با تعریف ریاضیدانان هندی و گسترش آن توسط خوارزمی، به یکی از بنیادی‌ترین اجزای ریاضیات تبدیل شد. این عدد ظاهراً خنثی، امکان شکل‌گیری اعداد منفی، تقارن، تعادل و حتی بنیان‌گذاری جبر و الگوریتم‌ها را فراهم کرد.